Permacultuur

Onze manier van leven heeft een aantal  degeneratieve kringlopen geactiveerd:
een dalende bodemvruchtbaarheid, lucht- en watervervuiling, klimaatopwarming, vluchtelingenstromen, slinkende olievoorraden, stijging van het aantal school dropouts, burn-outs, …

‘We kunnen een probleem niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt.’
~ Albert Einstein

Permacultuur is verfrissend anders. Permacultuur heeft respect voor àlle leven, voor diversiteit, voor ieders eigenheid. Permacultuur ziet de ongebruikte voedingsstoffen, energie, hulpbronnen in de natuur en in de mens. Permacultuur stimuleert ons onze kennis, vaardigheden en ambachten met elkaar te delen ten gunste van de samenleving. Permacultuur leert ons onze (eco‑)systemen zo te ontwerpen dat de eerder ongebruikte energie, voedingsstoffen en hulpbronnen benut worden in kringlopen op zo’n manier dat ze een zichzelf voedend en opbouwend (eco-)syteem in gang zetten.

Permacultuur is geen holle theorie, geen verzameling lege woorden. Permacultuur stroopt de mouwen op en maakt ecosysteem per ecosysteem rijker en gemeenschap per gemeenschap vrijer en zelfvoorzienender.

Permacultuur is een ethische gereedschapskoffer boordevol methodieken en technieken, waarmee je creatief en effectief oplossingen kunt ontwerpen. In de permacultuur design cursussen trekken we die gereedschapskoffer zo ver en diep mogelijk open, opdat onze cursisten er zoveel mogelijk voor hen zinvolle tools uit zouden kunnen nemen.
~ Sandra Vermeiren (permacultuur / aardebloesem)

Het ontstaan van permacultuur
Bill Mollison (zie afbeelding hierboven) is de vader van permacultuur.

“Na vele jaren als wetenschapper bij de CSIRO Wildlife Survey Section en met de Tasmanian Inland Fisheries Department begon ik te protesteren tegen de politieke en industriële systemen, waarvan ik zag dat ze de wereld om ons heen vernielden. Al snel besloot ik dat het niet goed is te volharden in tegenstand en op het eind niks te bereiken. Ik trok me twee jaar terug uit de maatschappij: Ik wilde me niet opnieuw ergens tegen verzetten en tijd verspillen. Ik wilde terugkomen met iets enorm positiefs, iets dat ons toestond te bestaan zonder dat biologische systemen instortten.”
~Bill Mollison

Duurzame landbouw-ecosystemen met meerjarigen, daarvoor vocht Mollison als wetenschapper bij CSIRO Wildlife Survey Section. Hij staakte de tegenstand om met iets positiefs te komen. Hij studeerde biogeografie bij aan de universiteit van Tasmanië, bleef er om les te geven en richtte de afdeling omgevingspsychologie op.

Met 1 van zijn studenten, David Holmgren, bundelde hij zijn idee tot een methodiek, een wetenschap: permacultuur.

Mollison dacht het format van een PDC (permacultuur design cursus) uit om ‘studenten wereldwijd te onderwijzen in het praktische ontwerp van duurzame bodem-, water- en plantsystemen en juridische en economische systemen.’

De door mij gedoceerde PDC’s volgen het door Mollison gecreëerde, internationale format.

Inhoud van een permacultuur design cursus
-ontstaan & evolutie van permacultuur
-de ethiek in permacultuur
-de gemeenschappelijke permacultuur-taal
-ontwerpmethodieken & ontwerpprincipes
-leren herkennen & gebruiken van patronen in de natuur
-begrip van klimaatfactoren & ontwerpen voor de 3 grote klimaattypes
-leren sluiten van energie-kringlopen
-ecologie, functies & gebruik van bomen & bossystemen
-wateropvang, waterzuivering, aquacultuur
-leren herkennen van bodemsoorten, inzicht in bodemleven & bodemvruchtbaarheid
-bijdragen aan de opbouw van een veerkrachtige globale gemeenschap
-jezelf en je eigen plek/passie (h)erkennen in dit geheel